اگر شهادت هنر مردان خداست، پرورش چهار شهید کربلا در دامن یک مادر هنرمندی بزرگتر را می طلبد و ام البنین این مقام را از آن خود کرده است.  این مادر شهیدان، پاره‌هاى جگر خود را خالصانه در راه خدا و برای استوارى دین حق تقدیم کرد و خم به ابرو نیاورد تا فقط برای حسین فاطمه نوحه سرایی کند. و بی سبب نیست که شیعیان به هنگام سختی‏ها و درماندگی‏ها، این مادر فداکار را شفیع خود قرار مى‌دهند.

مقام ام‌البنین علیها‌السلام
 
در باب عظمت مقام و علو معرفت حضرت ام‏ البنین  سلام الله علیه به مقام و موقعیت اهل بیت علیهم السلام همین بس که نوشته اند: چون  به ازدواج امیرالمؤمنان علیه السلام در آمد، امام حسن و امام حسین علیه السلام بیمار بودند و او بسان مادرى دلسوز و پرستارى مهربان به مراقبت و دلنوازى از آنان پرداخت؛ و چنین امرى از همسر سرور اهل ایمان، که از انوار معارف حضرتش بهره ‏ها گرفته، در بوستان علوى تربیت یافته و به آداب و اخلاق مولاى متقیان علیه السلام مؤ دب متخلق شده، شگفت نیست.
 فرزندان ام‏ البنین‌سلام الله علیه؛ اول از همه ، قمر بنى هاشم علیه السلام متولد گردید، و بعد به ترتیب عبدالله و جعفر و عثمان گام به جهان هستى گذاشتند.فرزندان ام ‏البنین  - همگى - در کربلا شهید شدند و نسل ام‏ البنین  علیه السلام از طریق عبیدالله بن قمر بنى هاشم بسیار میباشند. چون بشیر به فرمان امام زین العابدین علیه السلام وارد مدینه شد تا مردم را از ماجراى کربلا و بازگشت اسراى آل الله با خبر سازد در راه ام‏ البنین‌سلام‌الله‌علیها او را ملاقات کرد و فرمود: اى بشیر، از امام حسین علیه السلام چه خبر دارى ؟ بشیر گفت: اى ام‏ البنین، خداى تعالى ترا صبر دهد که عباس ‍ تو کشته گردید. ام‏ البنین‌سلام الله علیها فرمود: از حسین سلام الله علیه مرا خبر ده. بدین‌گونه، بشیر خبر قتل یک یک فرزندانش را به او خبر داد، اما ام‏ البنین  پیاپى از امام حسین علیه السلام خبر مى‌گرفت، وى گفت: فرزندان من و آنچه در زیر آسمان است، فداى حسینم باد! و چون بشیر خبر قتل آن حضرت را به او داد صیحه‌اى کشید و گفت: اى بشیر، رگ قلبم را پاره کردى! و صدا به ناله و شیون بلند کرد.
 مامقانى گوید: این شدت علاقه، کاشف از بلندى مرتبه او در ایمان و قوت معرفت او به مقام امامت است که شهادت چهار جوان خود را که نظیر ندارند در راه دفاع از امام زمان خویش سهل مى‌شمارد.
 به نوشته علامه سماوى در ابصارالعین: ام‏ البنین‌سلام ‏الله‏ علیها همه روزه به بقیع مى‌رفت و مرثیه مى‌خواند، به نوعى که مروان - با آن قساوت قلب - از ناله و گریه ام‏ البنین سلام الله‏ علیها به گریه می‏افتاد و اشک‌هاى خود را با دستمال پاک میکرد.