آن کسی که زشتی های مردم را بنگرد و آن را زشت بشمارد، سپس همان زشتی ها را مرتکب شود، پس او احمق واقعی است.

قناعت، مالی است که پایان نیابد و آن کسی که فراوان به یاد مرگ باشد، در دنیا به اندک چیزی خشنود است و هر کس بداند که گفتار او نیز از اعمال او به حساب می آید، جز به ضرورت سخن نگوید.

آن کسی که در عیب خود بنگرد، از عیب جویی دیگران باز ماند و کسی که به روزی خدا خشنود باشد، بر آنچه از دست رود اندوهگین نباشد.